Vrijdag 31 mei 2013

Mezelf getrakteerd op een lang weekend. Hoewel de virtueel priemende ogen, over z'n halve brilletje, van mijn "brå lärare" Lennart mij in de rug prikten, gaf het een goed gevoel. Om 12.30 uur begonnen ze wel erg te steken, dus vanmiddag in de pauzes de vervoegingen van de werkwoorden maar weer herhaald. T.t, v.t.t, o.t.t, v.t, o.v.t, v.v.t, etc. etc. Nu hangt de wereld van afk. aan elkaar, maar je kunt er gek van worden. Twee keer een half uur, weliswaar aan de picknicktafel met een koel drankje, maar toch....... na de tweede ronde was het schuldgevoel weg! Een bestemming gevonden en gegeven aan het gerenoveerde steekraampje en het kersverse op maat gemaakte kozijntje. Binnen het uur zat het kijkglaasje op z'n plek. Hoewel los/vast, het stond goed. Als je niet beter wist, had het raampje er altijd al gezeten. Er valt nu veel meer licht op het werkbankje van "min liten snickarverkstad" (waarvan ooit de hoop is dat het een "båtsnickarverkstad" wordt!)
Morgen de afwerklijsten van binnen en buiten om het kozijntje zetten, en klaar.
Als je dan toch bezig bent, ook een stukje "fönsterglas" voor het terug getoverde venster gehaald bij Ljusneglas. Kan er dit weekend weer wat afgevinkt worden.
Eind april een broedkastje opgehangen in één van de vele bomen. Met het gaatje naar het oosten (iets met een vogelgeloof) en in het zicht. Warempel, we hebben nieuwe gasten! Maar behalve met het bewoonbaar maken, hebben de mezen het ook onnodig druk met het verjagen van een bijzonder irritante specht. Hij probeert de toegang te vergroten om zo naar binnen te komen. Steeds de aanvallen van de wanhopig krijsende meesjes ontwijkend, bleef hij er driftig op los hameren. Zelfs van mijn bemoeienis in woord en gebaar trok Woody zich niets aan.
Dan grover geschut gehaald! Na enkele welgemikte 4.5 mm loden diabolo's door z'n vetkuif gejaagd te hebben, gaf de woodpecker het op. Of het uit dankbaarheid was of opluchting, de vader en moeder mees zongen weer het hoogste lied!

 

Donderdag 30 mei 2013

Eigenlijk was het weer te mooi om in de schoolbanken te stappen, maar als je daar aan toegeeft, begint de grote zomervakantie wel héél erg vroeg. Vanmiddag na het eten toch maar "even" in de zon op de trampoline, met zoveel kleren aan als de goede zeden toelieten. Na een uur bakken vliegt de "bruinigheid" je aan. Toen het zó warm werd dat het lichaamsvet begon te druipen, toch maar wat nuttige karweitjes gedaan in en om het huis. Om 20.00 uur nog lekker in het avondzonnetje gezeten, in T-shirt en korte broek. Wel met een sigaartje aan, want anders werd je door de muggetjes opgevreten, maar mij hoor je niet klagen!
Trouwens, nu blijkt, voor mij althans, dat de afgebrande gymhal ook een inpandig zwembadje had. Dit werd alleen gebruikt door de leerlingen van de Stenbergaskola en was meer een instructiebad. Maar met een afmeting van 16 bij 8 meter een luxe voor een school. Om een en ander weer op te bouwen is 100 miljoen Zweedse kronor (ruim 11 miljoen euro) nodig! De strijd met de verzekeringsmaatschappij is begonnen, want de Polis heeft sterk het vermoeden dat de brand is aangestoken. Als dat waar is, is er maar één straf voor de dader.....KIELHALEN!!

 

Woensdag 29 mei 2013

Voorlopig even geen gymnastiek voor de jeugd van de Stenbergaskola in Ljusne!
Op weg naar het zwembad (op de fiets) drong een penetrante lucht m´n neusvleugels uitelkaar. De geur van hete, brandende pek deed mij het ergste vrezen. "De simhall zal toch niet in de fik staan?" En een zwembad kan branden! In Rotterdam ooit een badhuis in vlammen zien opgaan en dat stemt niet tot genoegen. Gelukkig niet het openluchtbad maar wel de idrottshall van de Stenbergaskola. Als je denkt dat een stenen gebouw met metalen dak niet kan branden, heb je het mis. Met vier grote brandweerwagens en ondersteunend materieel was de brandweer van Söderhamn Kommun uitgerukt. De lieden waren wel aan het blussen, maar lieten het ook gecontroleerd uitbranden. De wind zat er onder en op het moment dat het eerste raam brak, begon het "schoorsteeneffect" te werken en was er geen houden meer aan. Dikke zwarte, maar wel sierlijke rook steeg ver boven het rustige dorpje uit. Gelukkig ligt het huis niet in de rookbaan, maar bij thuiskomst wel gelijk onder de douche en schone kleren aan.
Overigens is het bij materiële schade gebleven en was er geen persoonlijk leed!
Hopelijk dekt de verzekering de schade. Voor de jeugd van Ljusne is, met de komende zomerperiode in het vooruitzicht, NATTE gymnastiek een goed alternatief!

 

Dinsdag 28 mei 2013

Om half negen al "gemikmakt" met Lennart. De hele morgen Zweedse grammatik, alsof je het voor je lol doet. Klockan 11.30 stonden m'n ogen scheel in m'n hoofd, het was genoeg. Na een Hollands broodje kroket gelijk het frituurvet er maar weer af getrimd. De gräsklippare Norlett 6-75 (staat voor 6 cylinder-75 pk, loog hij) aangetrapt en twee en een half uur schudden, hobbelen en stuiteren over de grasmat. Als je er dan afstapt, moet je jezelf even de tijd gunnen om vaste grond onder de voeten te krijgen en je nieren weer te laten indalen.
In de loop van de jaren had het grasveld ook zijn grenzen verlegd. Het was gestaag over de geasfalteerde oprit gaan groeien. Met een mes in de grond prikken om te voelen waar het zwarte pek ophield, en dan maar afsteken. Nu wisten we wel dat de natuur ook hier gewoon z'n gang gaat, maar dat het zo erg was! Na 15 meter lag er voor drie kruiwagens aan overtollige zoden. Elke dag maar een stukje, want het is dankbaar, maar pokkenplaggenwerk. Als de oprit straks vrij is van verwilderd groen, gaat er een witte streep door het midden. Kun je elkaar zonder schade passeren en inhalen.
Tijdens de gekookte aardappeltjes, worteltjes en een balletje gehakt, de "nieuwe" grammofoonplaat van The three Degrees gedraaid op de stereotoren uit de jaren 70. Met geluidsboxen als kleine garderobekasten en geen buren die horendol kunnen worden, de volumeknop op "veel!"
Behalve die, nóg zes vinylschijven gehaald bij Erikshjälpen (een kringloopwinkel waar ik niet graag elke week kom, loog hij alweer). De opbrengst komt ten goede aan minder bedeelde kinderen in overzeese gebiedsdelen en dan bedoel ik niet Schiermonnikoog. Zo hjälpen we elkaar. Prachtige, nog niet verloren gegane muziek, tegen het kunnen aanschaffen van meerdere brilletjes voor schoolgaande Zuid-Afrikaanse kinderen. (O ja, ook een LP van Åsa Jinder met authentieke handtekening uit 1979, die wordt geld waard!!)

Maandag 27 mei 2013

Een nieuwe week is ook hier begonnen, hoewel het ochtendgloren niet van harte ging. Het was mistig, dampig, vochtig en kil. Een heel verschil met de dag van gisteren. De schoolbel zou over een uur gaan, dus de hele morgen zaten we toch binnen. In de pauze maar even naar Arbetsförmedlingen om de papierwinkel te regelen voor de sommarjobba. Om klockan elva brak de zon door en is niet weer weggeweest. Hoewel geen korte broekenweer, genoeg om het "zwarte Pieten hoofd" bij te bruinen! Vanmiddag een raam (terug)getoverd aan de achterkant. Nou ja, toveren?! Het raam zat er al, maar was vakkundig dichtgeschroefd met schrootjes. Ooit was het raam aan diggelen gegaan en was dit de beste (tijdelijke) oplossing. Toch had de aanblik iets "kraakpandigers". Toen de schrootjes waren verwijderd, kwam er een mooi kozijnwerk tevoorschijn. Dat verdiende een renovatie. Nu is het geen "echt" raam meer, want door de verbouwing is er een meterkast achter geplaatst, maar toch....... Schuren, gaatjes stoppen, weer schuren, afnemen met ammoniak en in de grondverf. En passant ook nog maar "even" een kozijntje gemaakt van afvalhout voor een verloren geacht raampje, want je weet maar nooit. Alles opruimen en maar even de post halen; ingen post.;-(
Op de terugweg, met Bully in het kielzog, trof ik de buurman. De opzondaggrasmaaiende domineebuurman, Lars. Met hem, voor het eerst, een aardig gesprek in het Zweeds gevoerd. Er volgde spontaan een uitnodiging voor een grill i kvällen. Leuke lui, jammer dat ze gaan verhuizen in juli.

Zaterdag 25 en zondag 26 mei 2013

Kan er ook niks aan doen, maar het was weer een even mooie dag als gisteren en eergisteren.
Onderweg naar de zaterdagse boodschappen maar even langs de mooie havenplaatsjes, waar de vele booteigenaren druk doende waren om hun uitgepakte en opgepoetste vaartuigjes het ruime sop te laten kiezen. Men stond keurig in de rij te wachten, totdat de kraan het ene na het andere bootje de waterdoop had gegeven. Anderen konden via de trailerhelling zelf hun troetelkind te water laten, maar ook daar stond een file. Enkelen hadden hun zeiler op het droge al half opgetuigd en konden na de tewaterlating dan ook op het matige briesje met gehesen zeilen de haven verlaten.

Na thuiskomst had de wasmachine zijn taak ook volbracht en gelijk maar even op het balkon opgehangen. Toen het laatste witgoed aan de lijn hing, was het eerste alweer droog!

De zondag verliep anders dan ik me had voorgenomen. Onder het motto: "Carpe Diem" stond de wekker op 08.00 uur. Na meerdere verwoede pogingen lukte het niet om de voeten op het kille zeil te krijgen. De repteerfunctie deed het ook niet, of het kwam door de nachtfilm waarin mensen werden gevierendeeld, die steeds slaapzand in de ogen strooide. Het was een typische zondag, waarop niets lukte en alles verkeerd ging. Toch stug door gaan, maar pas om half vier kwam de inspiratie en liep alles gesmeerd. Maar ja,...... toen was de dag zo goed als om. Dan de buurman, die heeft de hele middag het gras gemaaid met een met de hand te duwen motormaaier. Oorkleppen op, met ingebouwde radio, korte broek en sandalen en af en toe een Zweedse vloek als de motor weer eens afsloeg. Moet allemaal kunnen op een zondag, zelfs voor een dominee. Maar je verwacht het niet, hè!
De "zeeuwmeeuwen" hebben het nog steeds druk in de elektriciteitspaal.
Ze bouwen daar een nest en wie te dichtbij komt, wordt op een verschrikkelijke manier uitgekafferd. Alsof je met je volle verstand in een levensgevaarlijke stroompaal klimt voor wat meeuweneieren ;-( "Vuile tiefieootjuuuh....." (dit laatste voor de Bert Visscher kenners).

 

Vrijdag 24 mei 2013

Alweer een productieve dag! Gisteren een "gesloten" sollicitatie de deur uitgedaan, vandaag twee opties voor een praktikplats aangeboord, waarvan één wellicht omgezet kan worden in een betaalde functie (een "praktikplats" is een werkplek waar je de reeds geleerde Zweedse taal in praktijk kan brengen tegen een vergoeding). Ze zitten hier te springen om (goede;-)) busschaufförs en er is grote kans dat ik mijn oude, vertrouwde werk als zwemleraar weer kan oppakken in het openluchtbad dat Ljusne rijk is. Badmeester Roel is dus bijna "back in business". We hebben inmiddels wel ondervonden, dat niets zeker is hier, totdat het zwart op wit staat (maar waar is dat wel zo....?) Anders zoeken we gewoon verder, hoewel het aanbod van banen minimaal is. Het aanbod van werkzoekenden is vele malen groter. Er is geen drukke winkel, of het Arbeidsbureau heeft het drukker. Van een gezond economisch klimaat is in deze regio niet echt sprake. Vooral de jeugd die werk zoekt, moet z'n geluk beproeven in de grotere steden en trekken dan ook als lemmingen richting Stockholm. Hoewel het hier géén crisis is (zoals ook niet in Nederland) begin je wel te merken dat de slechte economische wind deze kant op komt waaien.

Toen ik echter vanmiddag bij het boodschappen doen om mij heen keek - wat ik eigenlijk té veel doe, waardoor ik als een zieke postduif de supermarkt doorkruis - en zag dat de boodschappenwagentjes weer tot over de rand werden gevuld met luxe artikelen die je alleen in een welvaartsstaat koopt, dacht ik: "Ach, zo'n vaart loopt het hier ook niet met het afnemen van de koopkracht!" Het leven is hier in Zweden toch wel duurder. Als je de boodschappenkar die je in Nederland vult in Zweden afrekent, ben je ongeveer 1,3 maal zoveel geld kwijt. Nu is het een sport geworden om goede producten voor de laagste prijs te scoren. Bijna alle huismerken zijn van goede kwaliteit en het prijsverschil met merkartikelen is gewoon te groot.
Hoe mooi het leven waar dan ook is: "Man behöver pengar!"